Wandeling 18

Terug in Nederland; fris en zonnig met prachtige herfstkleuren. Ook weer fijn!

Wandeling 17

Zo'n laatste vakantiedag is altijd een beetje tricky. Als je niet uitkijkt doe je niks omdat je bijna weggaat. Maar dat was vandaag zeker niet het geval. Direct na het ontbijt trok ik de stad in om een boek te scoren voor de terugreis, omdat ik het enige boek dat ik bij me had al uit had. Dat boek lukte niet, het was immers nog steeds die nationale feestdag, dus alle winkels waren dicht. Maar ik zag wel op de terugweg lockers in het station om de hoek. Dus brachten we daar onze koffers en wandelden voor de laatste keer over de brug (het was prachtig weer in Istanbul vandaag), maakten nog een tochtje met de boot naar de Aziatische overkant, aten een Kebab en toen we dat allemaal gedaan hadden was het pas tijd om de tram naar het vliegveld te pakken. Helemaal voldaan (ook omdat er nog ergens een huge Frappuccino in het programma zat) begonnen we aan de reis en inmiddels zijn we weer lekker thuis.

Wandeling 16, De Prinseneilanden

Vandaag hebben we lekker langzaam geleefd. We werden pas laat wakker, tegen tienen. Douchen, ontbijten en toen eerst nog even lekker lezen. Ik lees Philippe Claudels, Het verslag van Brodeck. Prachtig boek en het was zo zonnig vanmorgen dat ik mee op het dakterras ben gaan zitten. Het is hier een Nationale Feestdag, dus veel winkels en musea zijn dicht. Rond enen zijn we over de Galatabrug (dé brug van Geert Mak) gelopen naar de boot die ons naar de eilanden zou brengen. Na een heerlijke Starbuckskoffie en een ritje met de tram (de aanlegsteiger was nog wat verder dan we hadden gedacht) gingen we op de boot. Bomvol en erg gezellig. We hadden een mooi plekje op het buitendek, samen met drie Irakezen. Deze keer voeren we richting de Zee van Marmara. Zover was ik nog niet geweest. Toen ik een paar jaar geleden met Wim in Istanbul was, had ik achteraf spijt dat we pas op de laatste dag met een bootje gingen. Dat heb ik deze keer ruim goedgemaakt. We hebben elke dag gevaren en steeds weer een andere kant op. We zijn uitgestapt op het tweede Prinseneiland. Het zijn er in totaal vier. Vroeger waren het verbanningsoorden voor Byzantijnse Prinsen, vandaar hun naam. We aten er een hapje en besloten te gaan wandelen, de jongens wilden niet fietsen en het was inmiddels wat killer, dus een tochtje met een paardenkoetsje leek ons ook niet echt wat. Een redelijk verlaten weg, pal langs de zee. We waren net aan het overwegen of we het eiland rond konden lopen in 1,5 uur toen de hond die zich bij ons had aangesloten werd aangevallen door een dermate aggressieve hond, dat teruggaan wijslijker leek. Er waren veel zwerfhonden en katten op het eiland en we hebben in dat ene middagje wel driemaal een flink hondengevecht meegemaakt. Uiteindelijk hadden we een prachtig terugtochtje met de skyline van Istanbul in het donker. Verlichte straten, moskeeën, torens en bruggen geven het een zeer feestelijke aanblik.

Wandeling 15

We hebben wat afgelopen vandaag. Eerst bezochten we het Topkapipaleis, het was er extreem druk, dus hebben we alles waar een lange rij voor stond geskipt, en toen was er nog zoveel moois te zien dat we er alledrie zeer tevreden vandaan kwamen. Vanmiddag bezochten we de kruidenbazaar, ook leuk en gezellig met al die geuren en kleuren.
We hadden ons voorgenomen om nog een keer de boot te nemen tegen de schemering. Het werd een tochtje op de Bosborus, superleuk, vooral toen we op de terugweg de contouren van de stad bij de ondergaande zon zagen. Deze stad komt nog meer tot leven als het donker wordt. De winkels rondom ons hotel zijn tot tien uur 's avonds open en dan is er nog veel volk op straat. 'S morgens rond zes uur worden we gewekt door de eerste oproep voor het gebed. Kortom, ze maken hier lange dagen.

Wandeling 14

Vandaag wandelden we door het oude gedeelte van de stad, dat juist heel erg nieuw is. Mooi aangelegde tuinen rondom de Blauwe Moskee en de Aya Sofia. Heel anders dan het Istabul aan de Aziatische kant, waar we ook waren. Kapotte straten, armoedige gebouwen en overal bouwputten.

Slenteren, niet wandelen

We hebben aardig wat gelopen vandaag, maar zeker niet gewandeld. En toen ik zojuist tegen mijn zoon opperde om nog even langs de zee te wandelen kreeg ik zo'n hartgrondig nee, dat ik het maar heb gelaten. Ik ben zelf ook moe na een dag reizen. We zijn in Istanbul en het uitzicht vanaf het terras van ons hotel is in het donker al fantastisch - zie foto - en ik vermoed dat we het morgen nog mooier gaan vinden bij daglicht. De kinderen zijn nu al enthousiast over deze stad. We hebben er zin in.

Wandeling 13

Bussumerheide 21/10/12

Vandaag landde er zomaar een kauwtje vlak voor mijn neus op het pad. Ik had hem eigenlijk willen fotograferen terwijl ie weer wegvloog, maar dat is jammer genoeg niet gelukt.