Wandeling 23

Beverkoog, Alkmaar 4 november 2012

Een snel wandelingetje met een vriendinnetje tussen de middag op een super saai industrieterrein bij Alkmaar. Best lekker even als intermezzo op een hele leuke dag.

Ik was daar in Alkmaar bij het bedrijf Innercall voor een seminar over de film As it is in Heaven. Deze film draai ik vaak op avonden van een van onze trainingen, dus ik had hem al meermaals gezien. Al pratend met mijn deelnemers had ik er al wat laagjes in ontdekt, ik had er zelfs een boekje over gelezen, maar dat het zo'n - uitermate doorwrocht -  archetypisch verhaal was over een innerlijke reis, dat had ik toch nog niet zo op mijn netvlies. Het was een mooi degelijk seminar, gegeven door Eric Minten. Zijn tip om de film op korte termijn nog eens - met de kennis van vandaag - te gaan zien ga ik zeker opvolgen. Wat een leuke leerzame dag was het. Ik kan iedereen die gegrepen is door dit verhaal aanraden om eens zo'n workshop bij Eric te doen. Hij geeft er een paar per jaar. (www.innercall.nl)

Overigens zodra je binnenstapt bij het bedrijf van Eric, vergeet je dat je je op zo'n doods industrieterrein bevindt. We werden er warm onthaald.

Intermezzo

Ik zou nog een keertje schrijven over die 40 dagen van het wandelen. Waarom nou 40 dagen? Nou, die heb ik niet zelf bedacht. Het komt van een werkvorm die we vaak gebruiken in trainingen; het 40-dagen experiment. Het komt erop neer dat je een structuur bedenkt die je helpt om iets nieuws te laten inslijten in je hersenen. Een nieuwe groef in je grammofoonplaat van gewoontes en gedrag. Dat die zenuwbanen in je hersenen een nieuw paadje gaan vormen en blijkbaar is er veertig dagen voor nodig om te zorgen dat het een beetje ingesleten raakt. Dat het een gangbaar pad wordt, zeg maar.

De bedoeling is dus dat ik het na veertig dagen de normaalste zaak van de wereld vind om tussen de middag een wandelingetje te maken, ook op volle thuiswerkdagen of als ik een training heb. Niet maar doorjakkeren, maar even opfrissen door naar buiten te gaan. 

Nu zit de uitdaging van zo'n experiment vaak in het volhouden. Voordat je het weet neemt de waan van de dag het weer over en 'vergeet' je wat je je voorgenomen had. De bedoeling is dat het blogje me bij de les houdt; de wetenschap dat er mensen meelezen, want ik heb een hekel aan gezichtsverlies en zo zou ik het toch labelen als ik ermee stop. Nu moet ik zeggen, af en toe verveelt het me al; wéér lopen, wéér een stukje schrijven of een foto plaatsen. Maar ik ben vastbesloten om ook die saaiheids-dip, die wel vaker zorgt dat ik dingen niet afmaak, deze keer gewoon te nemen. Leuk of niet leuk. Juist door het écht 40 dagen vol te houden kan ik zien wat het oplevert (of het echt beklijft) en merk ik hoe moeilijk het kan zijn om echt iets te veranderen in wat zo gewoon is. 

Overigens hou ik sowieso van zelfgekozen experimenten. Niet altijd veertig dagen, een maand is soms handzamer. Het is leuk, leerzaam en geeft altijd weer stof tot nadenken. Binnenkort zal ik er nog een beschrijven. 

Wandeling 22

IJburg 1 november 2012

Gisteren wandelde ik op IJburg in Amsterdam. Een hele aparte omgeving; stads, met bijbehorende lelijkheid, maar ook héél veel water en groen en prachtige wolkenluchten. De stad lijkt er heel nietig onder. Toch bijzonder om te bedenken dat dit hele stadsdeel is gecreëerd in het water. Vroeger was er niets daar en zie nu...

Wandeling 20 en 21

Gisteren had ik een trainingsdag van de opleiding Systemisch Transitiemanagement (www.s-tm.nl). Die worden gehouden bij Vroeg, een uitspanning tegenover Oud Amelisweerd in Bunnik. Een heerlijke plek waar je kunt eten (lekker biologisch), drinken en vergaderen, maar waar ook een bakkerij is is gevestigd. Het ruikt er altijd zalig naar vers brood en na elke trainingsdag ga ik met brood en lekkers naar huis. Tussen de middag wandelde ik er even onder de snelweg (A12) door en kwam daar bij Fort aan de Vechten. Die naam had ik wel eens gehoord, maar ik had me nooit gerealiseerd dat Vechten een plaatsnaam was. Wél dus. Zelf woon ik in de Gooi & Vechtstreek en mijn kinderen hebben daar vaak erg veel lol om. Vooral bij Politie Gooi & Vechtstreek. Grappige naam als je erover nadenkt.




Daar onder die snelweg door kwam ik een bordje tegen (zie foto) dat ik wel grappig vond. Je gaat meteen fantaseren (worden hier dingen opgegraven?), beelden van Indiana Jones, etc. Het is vast minder spannend, maar leuk vond ik het wel.



En vandaag ben ik met mijn verkouden hoofd alleen even naar mijn moeder gewandeld om het strijkwerk weg te brengen.

(Nog) geen wandeling 20

Vandaag 'gespijbeld'.

Wandeling 19

Vandaag maakte ik een wandelingetje over de Korrenbergweg in Epe, de straat (een onverhard pad door het bos) waaraan ik zo'n twintig jaar geleden een tijd gewoond heb. Wat een mooi bos is het toch. Prachtig die roestgekleurde eikenbomen. "Mijn" huis stond er nog net als toen, met de prachtige beukenbomen waar ik zo van hield voor de deur. Er stond alleen een hek om de tuin, wat jammer is, maar ook begrijpelijk. Ik heb zelf meegemaakt hoe op een ochtend mijn hele grasveld was omgeploegd door de wilde zwijnen en dat was niet fijn.

Een heerlijke plek, waaraan ik goede herinneringen bewaar.

Wandeling 18

Terug in Nederland; fris en zonnig met prachtige herfstkleuren. Ook weer fijn!